Geniet en lust wat onwetenheid blust,
vergeten geeft wat begrepen wordt.
Onsmakelijk verbonden heelt nooit de ontstane wonden,
een pleister de oplossing tussen verbonden?
Gekozen is een beeldspraak zonder gevolgen,
althans de illusie die hiermede is verzonden.
We tonen onrechtmatig begrip,
de ironie van een zinkend schip.
We redden wat te redden valt,
“alle hens aan dek”,
een zin na besef van wat kon
“niet meer stuk”
De strekking van gedachten heeft jaren naar vrijheid liggen smachten,
eindelijk de noot bezongen.
Waar liggen de akkoorden tussen nieuw en reeds begonnen?
Nieuw is wat nog moet komen,
reeds begonnen is het einde van de illusie,
maar dan verdrongen.
s.
